Η ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΕΝΟΣ ΠΟΛΕΜΟΥ

 Η ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΕΝΟΣ ΠΟΛΕΜΟΥ

 

Τοῦ Γεωργίου Τσουκαλά*.

 

Φαίνεται πὼς ὑπῆρχε εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἕνα ἀμερικανοϊσραηλινὸ ἐπιχειρησιακὸ σημειωματάριο, μὲ τὸ τεκμαιρόμενο σχέδιο τοῦ τωρινοῦ πολέμου, μεταξὺ Η.Π.Α., Ἰσραὴλ καὶ Ἰράν, μὲ τρεῖς στόχους, ὡς ἑξῆς:

α΄) Πρῶτον, στόχος τοῦ πολέμου τῶν Η.Π.Α. καὶ τοῦ Ἰσραὴλ κατὰ τοῦ Ἰράν, ἦταν ἡ ἀλλαγὴ καθεστῶτος (regime change) στὸ Ἰράν, γιὰ αὐτὸ καὶ οἱ ἐπιτιθέμενοι ἐξάρθρωσαν, μέσῳ δολοφονιῶν, κατόπιν κατασκοπείας τῶν ἐπικοινωνιῶν δυνάμει ὑψηλῆς τεχνολογίας, τὴν ἀνώτατη ἡγεσία τοῦ Ἰράν. 

β΄) Ἐπίσης, οἱ ἐπιτιθέμενοι ἀποσκοποῦν στὴν πρόκληση τριῶν μόνιμων πληγμάτων στὸν στρατὸ τοῦ Ἰράν - στὴν ἀποδιάλυση τοῦ πυραυλικοῦ ὁπλοστασίου, στὴν καταστροφὴ τοῦ πυρηνικοῦ ὑλικοῦ καὶ στὴν καταβύθιση τοῦ στόλου τοῦ Ἰράν – καὶ αὐτοὶ οἱ στόχοι ἔχουν ἐπιτευχθεῖ ἤ τείνουν νὰ ἐπιτευχθοῦν. 

γ΄) Τέλος, οἱ ἐπιτιθέμενοι, ὡς ἐπιστέγασμα τῆς ἐπίτευξης τοῦ δεύτερου στόχου τους, θὰ καταλάβουν τὰ Στενὰ τοῦ Ὀρμούζ, προκειμένου οἱ Η.Π.Α. νὰ ἐλέγχουν τὶς ροὲς πετρελαίου καὶ φυσικοῦ ἀερίου ἀπὸ τὸν Περσικὸ Κόλπο πρὸς τὴν Κίνα - οἱ ἐπιτιθέμενοι δὲν ἔχουν ὡς στόχο τὴν κατάληψη ὅλου τοῦ Ἰράν, ἡ ὁποία κρίνεται ἀδύνατη, γιὰ αὐτὸ καὶ δὲν συγκεντρώνουν πολυάριθμα χερσαῖα στρατεύματα(1). 

Προφανῶς, οἱ ἐπιτιθέμενοι στοχεύουν μετὰ τἠν κατάληψη τῶν Στενῶν τοῦ Ὀρμούζ, νὰ κηρύξουν τὴν λήξη τοῦ πολέμου. Μετὰ τὸν πόλεμο, τὸ Ἰρὰν εἴτε θὰ διατηρήσει τὸ ὑπάρχον καθεστῶς του, στρατιωτικὰ ἀποδυναμωμένο ὥστε νὰ μὴν μπορεῖ νὰ ἀπειλήσει τὰ συμφέροντα τῶν Η.Π.Α. καὶ τῶν συμμάχων τους στὴν Μέση Άνατολή, εἴτε ὁ λαός του θὰ ἐπιλέξει ἕνα ἄλλο καθεστῶς. Κι αὐτὸ τὸ σχἐδιό τῶν ἐπιτιθέμενων μοιάζει νὰ μπορεῖ νὰ ἀνατραπεῖ μόνον στὴν περίπτωση ποὺ παρέμβουν ὑπὲρ τοῦ Ἰράν, ἐμμέσως ἤ εὐθέως, οἱ ἄλλες ὑπερδυνάμεις, ἡ Ρωσία καὶ ἡ Κίνα, ἀποσκοπῶντας ὁ ἐν λόγῳ πόλεμος νὰ καταστεῖ ἀνεξέλεγκτος, νὰ κρατήσει ἐπὶ μακρόν, καὶ μὲ ἀβέβαιο ἀποτέλεσμα(2).

 

* Ὁ Γεώργιος Τσουκαλᾶς εἶναι Δικηγόρος παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ LL.M., D.E.S., ἀπόφοιτος τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης (2003), μὲ μεταπτυχιακὲς σπουδὲς στὸ Δημόσιο Διεθνὲς Δίκαιο στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Νότινγχαμ (LL.M. in Public International Law, University of Nottingham, 2005), καὶ στὸ Διεθνὲς καὶ Εὐρωπαϊκὸ Δίκαιο στὸ Καθολικὸ Πανεπιστήμιο τῆς Λουβαὶν (D.E.S. en Droit International et Européen, Université Catholique de Louvain, 2006). Τὸ ἄρθρο δημοσιεύθηκε τὴν 20η Μαρτίου 2026.

 

1.    Ἰδὲ τὴν ὑπ’ ἀριθμ. R45281 καὶ ἀπὸ 11η Μαρτίου 2026 Ἔκθεση (Report) τοῦ Κογκρέσου τῶν Η.Π.Α. μὲ τίτλο «Ἡ σύγκρουση μὲ τὸ Ἰρὰν καὶ τὰ Στενὰ τοῦ Ὀρμούζ: Ἐπιπτώσεις στὸ πετρέλαιο, τὸ φυσικὸ ἀέριο καὶ ἄλλα ἐμπορεύματα» (Iran Conflict and the Strait of Hormuz: Impacts on Oil, Gas, and Other Commodities): https://www.congress.gov/crs-product/R45281.

2.    Ἰδὲ Layla Ali, «China and the U.S.-Israel-Iran Conflict: Strategic Interests and Diplomacy», ὅπως δημοσιεύθηκε τὴν 19η Μαρτίου 2026 στὸ Gulf Research Center: https://www.grc.net/single-commentary/362.