𝚨𝚴𝚨𝚫𝚸𝚶𝚳𝚮 𝚺𝚻𝚶 𝚺𝚼𝚳𝚽𝛀𝚴𝚶 𝚻𝚮𝚺 𝚳𝚬𝚱𝚱𝚨𝚺
𝚨𝚴𝚨𝚫𝚸𝚶𝚳𝚮 𝚺𝚻𝚶 𝚺𝚼𝚳𝚽𝛀𝚴𝚶 𝚻𝚮𝚺 𝚳𝚬𝚱𝚱𝚨𝚺 Τοῦ Γεωργίου Τσουκαλᾶ*. Ποιός ἀναθυμᾶται σήμερα, τὸν γενικὸ πανικὸ ποὺ ἔσπειρε, μόλις πρὸ ἐλαχίστων ἡμερῶν, τὸ Σύμφωνο τῆς Μέκκας στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία; Πόσοι τότε δὲν θρήνησαν ἄδικα καὶ πένθησαν πρόωρα, τὴν φερόμενη ἐκπαραθύρωση τῆς Ἑλλάδας ἀπὸ τὴν Σαουδικὴ Ἀραβία, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὁλάκερη τὴν Μέση Ἀνατολή; Πόσοι ἔντρομοι δὲν ὁλοφύρονταν λυγμωδῶς, πὼς ἀκόμη καὶ ἡ Αἴγυπτος ἀπόλλυται ὡς φιλικὴ χώρα, γιὰ τὴν ἑλληνικὴ ἐξωτερικὴ πολιτική; Πόσοι δὲν κατατύπτονταν δημοσίως, ἀπαιτῶντας τὸν ἄμεσο ἐπαναπατρισμὸ τῆς Ἑλληνικῆς Δύναμης Σαουδικὴς Ἀραβίας, λόγῳ τῆς ὑποθετικῆς πλὴν ἀπρόοπτης τραγικῆς μεταβολῆς τῆς ἑλληνικῆς τύχης στὴν Μέση Ἀνατολή; Πλὴν ὅμως αὐτὴ μᾶλλον ἡ παρορμητικὴ ὑπεραντίδραση θὰ ἦταν ἡ ἀληθινὴ καταστροφή, καὶ ὄχι τὸ «Σύμφωνο Κοινῆς Ἄμυνας τῆς Μέκκας» ἀφ’ ἑαυτοῦ. «Ἀρκεῖν τῷ παρόντι», θὰ μᾶς συμβούλευαν οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες· ἂς μένουμε ψύχραιμοι, λογαριάζοντας μὲ ἀκρίβεια τὴν θέση μας, ἀποφε...