ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΣΟΥΚΑΛΑ

  ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΣΦΥΡΑΣ ΚΑΙ ΑΚΜΟΝΟΣ Του Γεωργίου Τσουκαλά*. Αν όντως διεξάγεται ένας ακήρυκτος παγκόσμιος πόλεμος, μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου 2022, δεν διαφαίνεται πουθενά στον παγκόσμιο χάρτη να ηττάται η Δύση. Μάλιστα, μεσούντος του πολυετούς ουκρανορωσικού πολέμου, η Ουκρανία, η χώρα που αποτέλεσε το λίκνο των μεσαιωνικών Ρώσων, είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος της υπό δυτικό έλεγχο, ενώ η Ρωσία αδυνατεί να την επαναφέρει στην σφαίρα επιρροής της. Προσέτι, η Βορειοατλαντική Συμμαχία (ΝΑΤΟ) διευρύνθηκε σε χώρες, όπου κάποτε θεωρούνταν αδιανόητο να επεκταθεί λόγω της υποχρεωτικής ουδετερότητας που επέβαλε η γεωγραφική εγγύτητα προς την Ρωσία, εντάσσοντας ως νέα κράτη μέλη, αφ’ ενός την Φινλανδία στις 4 Απριλίου 2023, αφ’ ετέρου την Σουηδία στις 7 Μαρτίου 2024(1). Μετά την αιφνίδια πτώση του καθεστώτος Άσαντ στις 8 Δεκεμβρίου 2024, η Συρία είναι πλέον υπό δυτικό έλεγχο για πρώτη φορά μετά το 1956 όταν συνήφθη το Συροσοβιετικό Σύμφωνο Φιλίας. Ε...

  Ο ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ   Του Γεωργίου Τσουκαλά*.   «Ατελείωτος πόλεμος» (Unending War)… Μια αμφίσημη κατάσταση, που σημαίνει, είτε τον πόλεμο που έμεινε ανολοκλήρωτος γιατί δεν επιτεύχθηκαν οι στόχοι του, είτε τον αέναο πόλεμο που συνεχίζεται με αλλεπάλληλες φάσεις ακατάπαυστα. Ποια όμως εκ των δύο ερμηνειών, συνάδει με την φερόμενη συμφωνία των Η.Π.Α. με το Ιράν καταμεσής του Ιουνίου 2026, για τον μάλλον «ατελείωτο πόλεμο» στην Μέση Ανατολή; Μήπως η συμφωνία αυτή συνεπάγεται ταυτόχρονα και τις δύο έννοιες; Η «Επική Οργή» (Epic Fury) που εξαπέλυσαν οι Η.Π.Α. κατά του Ιράν (28η Φεβρουαρίου - 7η Απριλίου 2026), απέτυχε αφ’ ης στιγμής δεν εξεγέρθηκαν οι εθνικές μειονότητες του Ιράν, κυρίως οι Κούρδοι και οι Αζέροι, αλλά και επειδή δεν επαναστάτησαν οι ίδιοι οι καταπιεζόμενοι Πέρσες αντιφρονούντες. Εξ άλλου ήταν δεδομένο πως οι Η.Π.Α. δεν μπορούσαν να καταλάβουν στρατιωτικά το Ιράν, πράγμα που εκ των προτέρων γνώριζαν, εξ ου και δεν απέστειλαν τους πεζοναύτες τους ευθύς ...

  ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΪΡΑΝΙΚΗ ΝΙΚΗ;   Του Γεωργίου Τσουκαλά*.   «Beati victores!», μακάριοι οι νικητές, έλεγαν οι Ρωμαίοι… Στις διεθνείς σχέσεις ενίοτε, όσοι φάνηκαν αρχικώς στις γνώμες των συνανθρώπων τους ως ηττημένοι, συν τω χρόνω αποδείχθηκαν ακατάληπτα για τους συγχρόνους τους μα πραγματικά ως οι αληθινοί νικητές. Αντιστρόφως, εκείνοι που κέρδισαν τις πρώτες νικητήριες εντυπώσεις, φάνηκαν τελικά πως έχασαν. Ποιος κέρδισε τελικά στον αμερικανοϊρανικό πόλεμο, που ξέσπασε λόγω της αμερικανικής «Επικής Οργής» (28η Φεβρουαρίου-7η Απριλίου 2026), οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ή το Ιράν; Αν και αμφότεροι, Η.Π.Α. και Ιράν, δήλωσαν την επαύριον της «Επικής Οργής»  πως ήταν νικητές, ο Κόσμος δεν θεώρησε την περίπτωση της αμοιβαίας αμερικανοϊρανικής νίκης, παρά ως μια αδύνατη, αν όχι παράλογη υπόθεση. Κατά πλειοψηφία η παγκόσμια κοινή γνώμη φάνηκε πως έχρισε νικητή μόνον το Ιράν. Στο εύλογο αυτό συμπέρασμα οι άνθρωποι κατέληξαν μέσω της τυπικής λογικής, προβαίνοντας σε μία ...